گمشده

دنبال دلم رفته بدم خانه به خانه

از گمشده ام هیچ ندیدم به نشانه

از گوشه دیوار یکی گفت کجایی

دیدم که دلت غمزده از دست زمانه

امروزدراین خانه و فردا به سرایی

دائم زتو آرد به میان عذر و بهانه

گوید که دگرخسته ام از سینه غمگین

من اهل می نابم و آواز و ترانه

تا خون به رگم هست چرا شا د نباشم

افسرده شدم بسکه زدم دست به چانه

گفتم عجبم نیست چنین حال و هوایی

این عا قبت هر دل بی نام و نشانه

هر جا که دلی بود زمیخانه فراری

آهسته از او پرس ببین مال امانه

امان