یار امان
گر ماهی دریا شده د ر آب نهان شی
آهو شده در دشت بهر سوی دوان شی
خورشید فلک گردی و شب روی بتابی
مهتاب شوی گاه نهان گاه عیا ن شی
گر بلبل خوش نغمه شوی فصل بهاران
همراه گل و سبزه به هنگام خزان شی
گر برف شوی گاه زمستان به بر آ یی
سیلاب شوی از دل کهسار روان شی
پروانه شوی بر سرگل رقص کنان هم
دل برده و هم بازی آن دخترکا ن شی
گرشمع شب افروزشوی گوشه محراب
یا آ نکه چراغی به بر پیر زنان شی
در با رگه عد ل خد ا جا ی ند ا ری
الا که د می هم نفس و یا ر امان شی
No comments:
Post a Comment