خانه خدا

درون کعبه نشانی ز حق تعالی نیست

نشانه ای ز طلاجات و فرش اعلا نیست

برای خواب خداوند تختخواب از عاج

برای صرف غذایش ظروف زیبا نیست

ز مبلمان طلا پوش و مخمل و زربفت

ز پرده های مزین به نقش و دیبا نیست

چرا که خانه پروردگار هر دو جهان

دل است و زینت آن نیزجزبه تقوا نیست

زمستان

درختان خوابشان آغاز کردند

که تا فصل بهاران باز گردند

زمین رنگین شد از برگ درختان

ز گل پروانه‌ها پرواز کردند

درون برکه‌ها صد‌ها پرنده

سفرهای زمستان ساز کردند

رفیقان در کنار یکدگر باز

در میخانه‌ ها را  باز کردند

خوشا آنانکه در فصل زمستان

د می با یار خود د مساز گردند



محفل خوبان

ای که در محفل خوبان همه جا نام ز تست                
 دل طوفان زده را راحت و آرام ز تست
آنچه زینت دهد این کلبه تنهائی را                            
 یادگاران بجا مانده در ایام ز تست
بامدادان که سر از خواب بر آرم تنها                           
عطر آکنده به بالین من از شا م ز تست
ساغر از باده تهی گشته نماندش ساقی                  
آخرین قطره جا مانده در این جام ز تست
سرکش این جرغه و پیمانه جانم بشکن                   
آفتابی که نشسته است بر این بام ز تست  



شب شکرگذاری

  در برخی از کشورهای غربی روزی بنام شکرگذاری دارند که با کشتن و خوردن بوقلمون از خداوند سپاسگذاری میکنند

همانکاریکه ما با گوسفند ودر روز عید قربان میکنیم به هر حال این شعر بر این مضمون است

اند ر حکایت شب شکرگذاری

 

یک بوقلمون به دیگری گفت

امشب نتوان براحتی خفت

من در عجبم که این خلایق

از بهر چه شکر ایزدی گفت

گر در صد د ند تا خداوند

بگذشت و گناه هر یکی رفت

جان من و تو ا ز چه ستانند

بیهوده و بی جهت بسی مفت 

گویند که مردمان پیشین

چون آمده اند و میخکی کفت

نسل پدران و مادر ما

هی کشته و خورده اند جفت جفت

اکنون شده رسم روزگاران

از ما بکشند و شکر می گفت

ایکاش که مردمان در آنروز

یک تن ز خودش نپخته یا پخت

می کشت و بخورد تا به امروز

خود را بخورد و شکر آن گفت