حا شا به غیرتت رفیق ، برادر ، تو مهربان
صد آ فرین به وفا یت به عشق یار
آری توئی یگا نه وفا دار روزگا ر
د ر رنج مرگ برا د ر گر یستی
آب زلال عشق زچشمان توریختی
ا ین است رسم رفا قت ، برادری
بی روی دوست کجا جان بدربری
آندم که خویش نشاندی به خانه اش
آسوده سر که نهادی به شا نه ا ش
بر چهره ا ت گل لبخند جا گرفت
آ غو ش گرم برا د ر ترا گر فت
این رسم عاشقان ونشان صداقتست
ما ند ن بدون یا رخلاف رفا قتست
ا ند ر فرا ق یا ر تحمل نشا ید ش
چون میرسد به یاردگرغم نما ندش
آری چو یار رود دل به کار نیست
بهتر از آنک تو کردی قرار نیست
نا مت به دفتر د لدا د گان نوشت
خو ش د ر کنار برادربمان بهشت
No comments:
Post a Comment