اشتباه لپی

روزی ببرم دخترکی عور و ادایی

با عشوه به من گفت برادر تو کجایی

گفتم که به چشم خواهری جان برادر

خوش قامت و سیمین بر و شوخی و بلایی

گفتا که حیا کن تو مشو خیره به خواهر

گفتم که کجا مانده مرا حجب و حیایی

گفتا که چه خواهی تو ز من جان برادر

گفتم که یکی بوسه ز لب بهر دوایی

بگشاد به صد غمزه  کمی گوشه چادر 

از جان و تنت دور چنین هول و ولایی

یک چشم یمین چشم دگر سوی یسا رش 

بر گونه پر از پشم و کمی موی حنایی

گفتم صنما رخ منما مرد غریبه

این کار تو الحق نبود کار خدایی

بهتر که نگهدار شوی حرمت دین را

احوال مپرسی تو زهربی سر و پایی