گفتم که چرا خانه تهی گشته ز اسباب
نی ظرف غذا نی نمدی تا که کنم خواب
گفتا که اگر چشم دلت خوب گشایی
از مهر توام خانه دل پر شده اسباب
امان
No comments:
Post a Comment