عشق

عشق یک موهبت است هدیه میدارد دوست
میزبان تو شود گر تو را خوی نکوست
دل آن موجودی که ندارد عشقی
شاخه ای خشک بود که به بر دارد پوست
گر به آب اندازی یا که در خاک کنی
حاصلی نیست بر آن سوختن چاره اوست