سحر

تو نه  تاریکی  مطلق  ، نه  طلو ع  آ فتا بی 

نه غروب سرخ  خورشید  ، نه  نور ماهتابی

تو به شام درد مندان ، سحری  نه این  نه آنی

تو  همان  نوید  پایان   شبی   بدون   خوا بی

امان