گفتگوی شمع و پروانه

سحر پروانه ای با شمع گفتا

ترا سوزاندن بالم چه محمل 

بدوگفتا که سودایم به سر نیست

که من خود آتشم بنشسته بر دل

تو بر آتش زنی بال و پرت را

کجا گردد به گرد شعله عاقل

برو با گل نشین در باغ و بستان

که ازسوزتو جزاشکم چه حاصل

امان