عمر چون آب روان است به جوی
چون رود باز نگردد آن سوی
عمر یک کوچه بن بست بود
مرگ دیوار بلندیست به کوی
عمر با رشته ای از تا ر ظریف
عمر با رشته ای از تا ر ظریف
بسته برجان توچون یک سرموی
عمر اندازه یک ثانیه است
که در آن هیچ توقف تو مجوی
با چنین وصف روا هست که عمر
بسپاری تو به غم راست بگوی ؟
بسپاری تو به غم راست بگوی ؟
No comments:
Post a Comment