کوچه

در کوچه ی دل کسی صدا کرد مرا

گفتا به کجا همی ازاین کوی روی

گفتم که دراین کوچه بود خانه دوست

گفتا که بنا کرده به کوی دگری

گفتم که ندانم به کجایست کنون

گرلطف کنی مرابدان کوی بری

گفتا که درآن کوی بسی خوبانند

سخت است گمان تو را بدان کوی روی

آن دم که به عشق دوست صادق گردی

آسوده توانی تو بدان کوی روی