ابدیت

مرده آن است که نی کس بشناسد اورا

نی که نامش به نکوئی ببرند

ورنه مردان بزرگ تا ابد جاویدند وبمانند به دل

و بتابند چوخورشید به روز

و چومهتاب به شب

مرگ ، از، آن کسیست که دلش با دگران یارنشد

ورنه عشاق کجا می میرند

دل عاشق ، دل صادق ، دل بی ریب و ریا

کی فراموش شود

و کجا می میرد

تا توانی دل خود با دگران همسو کن

تا بمانی به ابد زنده و جاوید به یاد