ما خوش نشسته به ایام روزگار
افتاده پاک به زندان زلف یار
حکمی رسید ز داور برای ما
دردام دوست بمانی تو بر قرار
داورهرآنکه بود به دل بود آشنا
با عشق مبتلا وبه یاری دلش کنار
آنجا که د ید مرا فارغ ا ز وفا
حکمش ند ا د ا بد در کنا ر یار
No comments:
Post a Comment