گفتگو با مهتاب

من و مهتاب شبی فصل بهار

بر سر برکه آبی زیبا

گفتگو میکردیم

قصه میگفت ز عشاق جوان

داستان از دل و دلداده گی و شیدایی

گفت دیدم که شبی چون امشب 

در همین نقطه که امشب من و تو 

درد دل میرانیم

دختری با پسری دست به دست 

دخترک دست نهاده ست به بالین  پسر

و پسرسخت درآغوش گرفته ست نگارش را سر

دخترک چون گل نرگس زیبا

پسرک بلبل مست و شیدا 

 هردو درخویش فرو رفته و من هم درآب

 به تماشا بودم

نفس باد صبا مشک بیاورد ز راه 

و فروبرد به گیسوی چو شب تارنگار

پسرک عطرگل اززلف چو بویید دمی

ناگهان ازجا جست

تند بادی شده بود و به خود میپیچید

آنقدر تند و سریع که ز امواج تنش

آسمان ابری شد

و چنان لرزه درانداخت به آب 

که دگرهیچ ندیدم تا صبح

آفتاب آمد و من رفتم وعشاق جوان نیزیقین