باور کنید قصه دریا و قطره را
باور کنید موسم رفتن به سوی دوست
باور کنید تشنه و یک جرعه اب را
ای قطره های کوچک جاری به جویبار
آخر به دامن دریا ست جایتان
دریای آبی و آرام و بیکران
آندم که را ه سپاری به سوی دوست
از راه جویبار
گل بوته های تشنه ی بر جا نهاده را
سیراب کن
سیراب یاد خویش
No comments:
Post a Comment