حاصل یک عمر دویدن چه شد
خون دل و غصه و درد و الم
شاهد مرگ دگران روز و شب
در پی یک لقمه نانی به غم
خرم و خوبند هم آنانکه دل
در پی عشقی نسپارند هم
یا که به دریا زده دل را همی
هیچ نترسند ز پیچ و ز خم
کاش که دیوانه بدم بی گمان
راحت و آرام ز بیش و ز کم
یا که چو درویش بدی بی ریا
غافل و آسوده ز بود و عدم
No comments:
Post a Comment